Leiv kjem av norrøne mannsnamnet Leifr som er kortform av namn på -leifr, til dømes Guð-leifr. Leiv tyder ‘arving, etterkommar’. Stavemåten Leiv er språkhistorisk meir dekkande for den opphavlege uttalen enn Leif. Namnet har fleire variantar: Leif, Leiv.